/ Ultiem geluk

Als u dit leest sta ik op de schaats. Of eigenlijk hoop ik dat u dit helemaal niet leest, want dat betekent waarschijnlijk dat u en heel Nederland op de schaats staat. Die zaterdagkrant wacht heus wel en tijdens een dagje schaatsen op een plas, sloot of ondergelopen weiland in het mooiste natuurlandschap ter wereld is de stand bij Ajax-Feyenoord ineens een stuk minder belangrijk. De vooruitzichten ten tijde van het ter perse gaan (dat ik dat nog eens zou schrijven in een tijd van Twitter, Facebook en on line nieuwsdiensten) van dit stukje waren gunstig: tot en met het weekend matige nachtvorst, overdag geen dooi en dan is het leven simpel: agenda’s zijn er om dicht te houden en afspraken zijn er om te verzetten. Schaatsen met die hap, je moet ze pakken als ze laag vliegen.
Niet dat ik er veel van bak hoor, van dat schaatsen. De ware liefhebber krijgt er tranen van in de ogen. Op techniek schaatsen vind ik zo flauw, ik ben meer van het onderbinden en dan lange halen, gauw thuis. Of liever: lange halen en we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet.
Ik vind het tegenwoordig wel vervelender dan vroeger als ik op mijn snufferd ga.
Niet omdat mijn lichaam stijver en strammer is geworden en dat na elke val de meters meer in het rood gaan (nu ja, dat ook), maar vooral omdat ik de lachers op mijn hand heb zodra ik een buikschuiver maak waar Pierre van Hooijdonk jaloers op zou zijn geweest (niet dat die kon schaatsen, maar daar hadden we het niet over). Dat vinden mensen heel grappig, als je Kluun heet.
Maar ik heb de hoon er voor over. Weinig momenten waren het afgelopen jaar zo gelukzalig als die paar kilometer tussen Holysloot en Zuiderwoude, toen alles even klopte. Blauwe lucht. Zon. Windstil. Superijs. Ik was volledig zen, wat zeg ik, ik was Sven. Handjes op de rug. Woesj. Woesj. Woesj. De slag te pakken. Kilometers lang. Ultiem geluk.
Tot die scheur. Daarna was het afzien, Broek in Waterland lag ineens aan het andere eind van de wereld en Zunderdorp aan de rand van dit melkwegstelsel.
Ik hoop het dit weekend weer te beleven.

Naar boven