Het was de avond waarop wij, ouders, van hunnie, de leraren, te horen kregen wat zij, onze brugklaskinderen, zoal op het Spinoza L. moesten, mochten en niet mochten.
Zo’n avond is precies wat ik er me van voorstelde. Slechte koffie uit plastic bekertjes. Verlegen dralende ouders die ook niet weten wat ze precies komen doen. Zoeken naar lokaal D010, L164, de aula en de ingang van de dependance (scholen zijn als Amsterdam – er wordt altijd verbouwd, gebouwd en gegraven – nooit zijn ze af) en Laatikmaarwatvragen-vragen stellen aan een lerares die je vervolgens aan de praat houdt zoals ik tijdens slechtbezochte signeersessies lezers aan de praat houd om krampachtig te voorkomen dat ik in mijn eentje voor joker zit achter een tafel met mijn naambordje erop. De aardrijkskundeleraar die het jaarprogramma uit de doeken doet (‘we zijn begonnen met Australie, dan gaan we naar een blok over de verstedelijking van Nederland en we eindigen het jaar met de rampen, want dat vinden ze het leukst’). Uitleg over proefwerkweken, schriftelijke overhoringen en in te vullen Blauwe Kaarten in geval van ZV (= Ziek Verantwoord), TV (Tandarts verantwoord) en andere absentiegevallen. Gelukkig was er geen Champions League vanavond.
We kregen een boekje mee. Over de puberteit. Stond alles in wat de puber kon overkomen. Oei, ik groei voor pubers. Van zaadlozing tot menstruatie en van drugs tot HIV, en (ik heb het nog niet helemaal uit) vermoedelijk ook een paragraaf over dealende loverboys op opgevoerde scooters. Kortom alles waar je van popelt om het te willen weten over je eigen puber.
De mentor was nog het meest verrassende onderdeel van de avond. Dacht ik bij een mentor altijd aan een gespekzoolde man bij wie haren uit zijn oren groeien, wenkbrauwen heeft waar je geneigd bent je schoenen aan af te vegen, de mentor van mijn dochter was een frisse, goedlachse, niet-kalende, humoristische, sportieve, aardige, niet onknappe, tikje schalkse man van vijfentwintig,
Ik acht de kans groter dat onze puberdochtertjes op hem verliefd wordt dan dat ze aan de dope gaan bij de buurtdealer.
Disclaimer (mijn dochter moet nog zes jaar): Iedere gelijkenis van bestaande mentoren, minimentoren of leraren met karakters die in bovenstaand verhaal voorkomen berust op toeval, de personages uit het verhaal zijn ontsproten aan de fantasie van de schrijver.
