Wij leven in een mooi land.
Er komen geen mensen om van de honger, we zitten zelden zonder elektriciteit, regering of benzine, onze treinen rijden voor 95% op tijd, we stonden ook dit jaar weer minder in de file, er zitten geen gaten in onze wegen, de schappen in de winkels liggen vol, we betalen redelijk netjes onze belastingen, betalen onze leningen keurig terug, ons ambtenarencorps behoort tot de minst corrupte ter wereld, onze politie ontvoert geen mensen en onze politici laat geen mensen ontvoeren, het leger grijpt niet de macht, schiet niet op burgers en verkracht geen vrouwen, we kunnen op tv, internet en in kranten zeggen en schrijven wat we willen, al is het de grootste onzin: we worden er niet voor in de gevangenis gezet, verbannen, in een werkkamp geplaatst of gewoon vermoord. Waar in andere landen tientallen kinderen of duizenden burgers de dood vonden, betreurden wij massaal de dood van een bultrug.
‘s Winters schaatsen we in het mooiste natuurlandschap ter wereld, er zijn zelden dagen waarop het zo onzinnig warm of koud is dat het te gevaarlijk is om de deur uit te gaan, we halen bij iedere Olympische Spelen een belachelijke hoeveelheid medailles binnen voor een klein landje, we halen op één van de twee EK en WK voetbal minimaal de halve finale, we winnen haast ieder EK en WK schaatsen, vijf van de tien beste DJ’s ter wereld zijn Nederlanders en de hele wereld kent onze modellen en baggerschepen. En Epke. En Andre Rieu. Oké, van het Songfestival bakken we niks, maar ook dat gaat veranderen, nu Anouk zich kwaad heeft gemaakt.
Uit ieder onderzoek blijkt weer dat we onszelf tot de gelukkigste mensen ter wereld rekenen. Ik zei het al, we leven in een mooi land. Echt.
Jammer dat we er een onverklaarbaar masochistisch genoegen in scheppen om onszelf collectief de put in praten. Economisch, moreel, cultureel. En dat doen we zelf. We zeuren, zeiken en zaniken over elkaar, onze Marokkanen, onze regering, onze voetballers, het weer.
Vroeger was er een gouden wet bij de Telegraaf: elke dag minimaal één dier op de voorpagina.
Ik pleit voor een nieuwe richtlijn. Iedere dag minimaal één vette voorpagina-opener met positief nieuws.
Ik wens ons allen een positief 2013 toe.
Kluun
Deze column staat in De TELEGRAAF van za 29 dec



