29 September 2009 - 08:40
Maar binnenin houdt een nazoemende herinnering aan al het lekkers wat de zomer van 2009 bracht, stand. Dit leedbekke muziekje van Dapayk en Padberg helpt u door de nakende herfstblues heen.
Nog minder dan negen maanden, en dan begint de zomer van 2010.
28 September 2009 - 13:06
.jpg)
‘Danny és Carmen boldog, egészséges fiatal házaspár. Mindketten sikeresek saját vállalkozásukban, élvezik a jólét örömeit, és rendkívül büszkék egyéves kislányukra. Irigylésre méltó életükre azonban egyik napról a másikra árnyék vetül, kiderül, hogy Carmen rákos. A vidám társaságot és a rengeteg utazást hirtelen orvosok és kórházak váltják fel, és bár Dan kitartóan ápolja feleségét, kétségbeesésében még inkább beleveti magát Amszterdam éjszaki életébe, mint eddig.’
(Komt een vrouw bij de dokter is nu ook in het Hongaars uit.)
En hieronder de idyllische Portugese versie.
28 September 2009 - 10:07
Sfeerbeeld van het pittoreske Tilburgs stadscentrum
Gisteren een reunie gehad met naar schatting drieenveertig neven en nichten in het wonderschone Tilburg. Mijn vocabulaire is in een middag spectaculair uitgebreid met woorden als ne knorrie (nee, geen varken, maar een kanarie), nunnullifaant (een olifant) en Isuzzenallanurnonnnie (is onze Allan er nog niet?).
Voor de geinteresseerden: hier de top tien mooiste Tilburgse uitdrukkingen.
25 September 2009 - 17:08
Al wie zullen te kaap’ren varen, moeten mannen met baarden zijn, Jan, Piet Piert, Joris en Corneel die hebben baarden, die hebben baarden, maar de deze week zestig jaar jong gebleven Bruce had in 1973 ook een flink hoor. Zo’n baard waarmee je blijft eten.
Nu heb je altijd baard en bovenbaard. The Magnetic Zeros en Alberta Cross, die hebben pas baarden. Oordeel zelf.
PS: De mannen van JOHAN hebben weliswaar geen baarden, maar passen wel in dit plaatje. Ze zijn, net als Alberta Cross en The Mgnetic Zeros, zo uncool als de filiaalmanager van de Albert Heijn campagne maar ze blijven de Beste Band van Nederland. Ik blijf ze, tetuige mijn iTuneslijstje, tot aan hun zwanenzang in Paradiso op 22 december, met aanzwellende melancholie grijsdraaien.
24 September 2009 - 09:53
Ze tourden al met wijlen Oasis, ze traden vorige maand ook op Lowlands op (schijnt niet geweldig te zijn geweest, volgens de overlevering op internet, maar als u erbij was, spreek dit gerust tegen), maar ik ontdekte ze pas deze week, toen hun nieuwe single – dat is dus dat ATX,
– uitkwam.
Sinds gisterenochtend heb ik hun eerste langspeelabum, Broken Side OF Time, in de iTunes geimporteerd, en het aantal draaibeurten rijst nu al de Mac uit. Waar lijkt het op? Tsja, het heeft qua roots wat van Neil Young als-ie zich kwaad maakt, maar mij doet het ergens anders aan denken.
Niet dat hun muziek erop lijkt, maar de mannen van Alberta Cross kunnen wel eens de Black Crowes van nu worden. Niet hip, niet cool, niet van deze tijd, hitpotentie nul (maar hey, dat zeiden ze van Kings of Leon ook, dus lul niet, Kluun), maar wel gewoon heel goed. En daar zijn we van.
23 September 2009 - 10:58
22 September 2009 - 15:28
Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
bij David Letterman. Probeer dan maar eens boos te blijven.22 September 2009 - 13:34
Er zijn mensen die gaan stotteren als een repeteergeweer zodra ze op de radio komen en weten dat half Nederland meeluistert. Er zijn mensen die gaan zweten als een overrijpe Franse kaas zodra er een camera op ze staat gericht.
Ik krijg klotsende oksels als een cameraman vraagt of ik voor een shot in een tv-programma nu even gewoon, op normale wijze, zoals ik altijd doe, zonder de camera in te kijken, een stukje wil lopen…
Het is heel gek, maar op dat soort momenten vergeet ik dus spontaan hoe ik altijd loop. Hoe zet ik eigenlijk normaal gesproken het ene been voor het andere? Hoe beweeg ik mijn armen als ik loop? Gewoon natuurlijk lopen, terwijl er een camera op je gericht staat, wordt dan ineens moeilijker dan met een hamsterweekvoorraad bier op bij een alcoholcontrole over een witte lijn moeten lopen.
Er is maar een ding erger: poseren voor een foto in een blad. Het wachten is dan op het moment waarop de fotograaf zegt dat je nu even natuurlijk moet kijken. Zoals je echt bent. Gewoon even jezelf zijn. En er liefst een beetje bij lachen.
Nou kan ik me dat voorstellen dat poseren best leuk is als je er uitziet als Scarlett Johansson of Bradley Cooper (ja, dat is die acteur uit The Hangover, die man die zo belachelijk mooi is dat je terstond homo overweegt te worden, die man die zo’n dierlijke paringsdrift uitstraalt dat je vrouw met hese stem fluistert op de vraag of ze het met hem zou kunnen, ‘schat, al stond je erbij te janken’, die man die zo onzinnig knap is dat ik een zwangere vrouw op de rij voor me hoorde zwijmelen tegen hun haar man ‘als het een jongen wordt, noemen we hem Bradley’, nou ja zo’n man dus). Waar waren we? O ja, bij poseren. Maar er zo uitzien als Scarlett Johansson of Bradley Cooper is voor weinig mensen weggelegd, hooguit voor mensen als Scarlett Johansson of Bradley Cooper zelf en voor mij zeker niet.
Ik beperk me liefst tot het poseren voor foto’s waarvan ik weet dat die alleen door opa en oma, een handvol echte vrienden en een paar trossen nepvrienden op Fakebook en Hypes worden bekeken.
Vorige week moest ik voor een blad op de foto ter promotie van de verfilming van KEVBDD. In smoking. In een acht meter lange limousine. Met Anna Drijver en Carice van Houten in hun avondjurken over me heen gedrapeerd. Net toen mijn spieren zich enigszins begonnen te ontspannen en ik druk aan het acteren dat ik het heel normaal vond dat de twee van de mooiste vrouwen van Nederland zich in hun avondjurken tegen me aan nestelden alsof we gedrieën bij mij thuis op de bank met een zak Dorito’s naar een nieuwe aflevering van Desperate Housewives keken, vroeg de fotograaf het.
‘Kluun?’
‘Ja?’
“En nu even een beetje James Bond in je blik gooien.’
Als u deze maand de Marie Claire bij de tandarts ziet liggen met daarin een foto van een limo met twee bloedmooie actrices in avondjurk, en daar tussenin een man met een blik van een konijn dat in de lichten van een aanstormende auto in de camera kijkt, dan weet je hoe die foto ontstaan is.
21 September 2009 - 20:57
.jpg)
Vandaag in het Parool een kersverse comeback van een verwensing in hetzelfde genre.
Plaat delict: Amsterdam
Datum: 20-01-2009, autovrije zondag
Dader: Vrouw, Amsterdams, naam vooralsnog onbekend
Slachtoffer: verkeersregelaar
Motief: verbod Amsterdam in te rijden
Verwensing: ”Haal die grijns van je poffertjesporem!’
Eis: Levenslange opname in de Dike Dikke van Dale
18 September 2009 - 12:49
(met dank aan Rene voor de tip)
Naschrift Kluun 14:04u
Het duurde 1 uur en 6 minuten voor de volgende boodschap kwam:
Nanaschrift Kluun: 15.32u: Voila!
