Het Vondelpark is op Koninginnedag van de kinderen uit Amsterdam-Zuid, het luxereservaat van de stad. Zelfs de getoonde kunsten zijn des Amsterdam-Zuids.

Twee jongetjes met Kinderen-voor-Kinderen-accent verkopen zelfgemaakte Oranjetaart. Ik heb als kind nooit een taart gemaakt en ik kan me ook niet voorstellen dat een van mijn vriendjes uit Breda-Noord dat wel ooit heeft gedaan.

Een kind met een veel te serieus gezicht voor haar leeftijd – ‘als ik zo´n kind had zou ik een postnatale abortus overwegen,’ zegt Carmen – draagt gedichten voor. Wie voedt zijn kind nou zo op? Poëzie is als symfonische rock, als 4-3-3, als eten bij de chinees – buiten mijn leraar Nederlands van vroeger en de recensent van Het Parool ken ik niemand die nog poëzie leest. Carmen en ik worden steeds meliger van de kinderen die staan te declameren, violeren, jongleren en irriteren, gadegeslagen door hun trotse ouders.

Een meisje met een paardenstaart in een oranje jurkje laat horen wat ze heeft geleerd op vioolles. ‘Ik haal Luna later nog liever op van het politiebureau dan van vioolles,’ fluister ik in Carmens oor. Ze proest het uit. De moeder van het kind met het oranje jurkje vindt ons niet leuk.

Fragment uit KEVBDD

Er schijnt een commercial op tv te zijn uitgezonden waarin een of andere schrijver met zelfgenoegzame blik een arm van een fan signeert. Dit is fictie. De werkelijkheid is anders.

Een signeersessie in een boekhandel is eigenlijk niet veel anders dan een viskraam op de Albert Cuijpmarkt, waarbij de vissen door boeken zijn vervangen, maar ze op dezelfde wijze worden opgepakt, betast, bekeken en vervolgens weer teruggelegd. En  de vis heeft jouw kop op de achterflap. Terwijl ik tussen de mensen door naar een tafeltje met het bordje KLUUN loop, voel ik me als een koe die zichzelf een rondleiding geeft in een abattoir.

Mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen is al aanwezig. ‘Zo,’ zegt hij, als hij me ontwaart ‘ben je daar eindelijk’.
‘Hoe laat mag ik vanmiddag weer naar huis, Joost?’
‘Niet zeuren. Vijf uur. O, en de redactrice van De Wereld Draait Door komt waarschijnlijk nog even langs vanmiddag, heeft ze gezegd.  Als je haar ziet moet je even een paar gekke dingen roepen.’
‘Zoals?’
‘Verzin maar wat. Als je maar geschifter lijkt dan Joost Zwagerman of Herman Brusselmans. Zeg maar dat je het met Heleen van Royen hebt gedaan. Of  met Connie Palmen, maakt niet uit.’
‘Mag het ook met Susan Smit zijn?’
‘Nee, het moet wel geloofwaardig blijven.’

Een stel op middelbare leeftijd houdt de pas in. De vrouw kijkt zuinig. Een type dat zwemt met droog haar*. Haar man draagt een jack dat je krijgt op zeildagen van bedrijven. Hij houdt zich half schuil achter haar, alsof hij bij Hunkemoller moet toekijken hoe zijn vrouw in een bak met afgeprijsde bh’s staat te graaien. Mijn uitgever spreekt direct het stel aan. ‘Mevrouw, meneer, misschien interesse in een gesigneerd boek van deze schrijver?’ Ik krimp ineen, als een makreel in het zicht van het visnet.

De blik van vrouw richt zich van Nijsen naar mij. Ze kijkt me ongegeneerd lang aan. Ik zie haar malen. Dan richt ze zich weer naar mijn uitgever. ‘Ik ken hem,’ zegt ze tegen Nijsen. ‘Van TV.’
Nijsen legt zijn hand op mijn schouder. ‘Dit is nu de schrijver van Komt een vrouw bij de dokter… Kluun.’

Het gezicht van de vrouw verstrakt. Ze draait haar hoofd weer naar mij, kijkt me indringend aan en buigt zich iets voorover. In de Bastille is dit het teken dat er acuut getongzoend moet gaan worden, maar ik vermoed dat daar nu geen sprake van is.  Ze buigt haar hoofd nog iets verder in de richting van mijn gezicht. ‘Bah!’ Ze draait zich om en loopt met haar zeiljack weg van de tafel.

Mijn zelfvertrouwen zakt tot Nieuw Amsterdams Peil. Veertien punten onder AZ.

*Wrample: Kees van Kooten
————————————————————————————————-
Dit verhaal las Kluun vanochtend voor bij Giel op 3FM.

De redactie van het Nederlands Filmfestival interviewde tijdens de persconferentie van de verflming van KEVBDD Reinout Oerlemans (‘U kijkt naar iemand die best wel zenuwachtig is’), Carice van Houten (‘Wat ik heel spannend vind aan dit verhaal is dat je kunt spelen met de moraal van mensen’), Barry Atsma (‘Het maakt me bang en ik heb er ontzettend veel zin in.’), Anna Drijver (‘Dat minnaressending vind ik niet interessant. Ik wil daar wel een sterke vrouw neerzetten.’)

O ja, en Kluuns mening over de cast.

Hier.

En dan hebben we het natuurlijk over de verfilming van KEVBDD. Vanochtend was de perspresentatie van de cast in het Hilton in Amsterdam.

Carmen gaat worden gespeeld door Carice van Houten. Zo. Die zit.
Ik heb het al enkele malen in interviews gezegd: de Carmen in de roman Komt een vrouw bij de dokter is het enige karakter dat 100% overeenkomt met de persoon waar ze op gebaseerd is: Haar humor, haar lef, haar liefde, haar moed en haar levenswijsheid: Carmen ís mijn eerste vrouw Judith. Ik wist al een tijdje dat Carice ja had gezegd tegen de rol en kon het de afgelopen dagen niet nalaten om familie en vrienden en andere mensen die Juut goed gekend hebben, in te fluisteren wie haar zou gaan spelen. Iedereen reageerde verrukt. Zelf ben ik apetrots dat Judith/Carmen gespeeld gaat worden door de beste actrice van Nederland.

Dan Stijn. Het duurde lang voor ik tevreden was met het personage van Stijn in het script. De roman is ongeveer 80.000 woorden lang, een script hooguit een derde daarvan. Je ontkomt er niet aan dat zowel het verhaal als het personage Stijn daarbij worden versimplificeerd. Na vele, vele versies heb ik mijn handtekening onder het script gezet. Een script waar ik heel blij mee ben omdat het het wezen van mijn boek heeft weten te vatten en omdat het van Stijn een personage heeft gemaakt zoals ik hem bedoelde: controversieel, maar niet tweedimensionaal. Geen bad guy die uiteindelijk het licht ziet en vlak voor tijd een good guy wordt, maar een man die in de bloei van zijn leven heen en weer wordt geslingerd tussen de liefde voor zijn vrouw en zijn frustraties over het verlies van hun levensstijl en het aanstaande verlies van zijn liefde.

De rol van Stijn is voor Barry Atsma. Barry’s naam speelde al vanaf de eerste besprekingen met Eyeworks. Hij krijgt de schone taak om dezelfde emoties op te roepen die de Stijn in het boek bij nu al bijna een miljoen mensen in Europa heeft opgeroepen. Ik hoop dat-ie daarna nog over straat kan.

De derde hoofdpersoon in het boek is Roos. Roos is een levenslustige,  intelligente en sexy vrouw met een groot hart. Ik kan het weten, want ik heb het personage gebaseerd op een vrouw die ik nu al bijna tien jaar ken en die de laatste vier jaar daarvan doorgaat als mijn vrouw en de moeder van mijn drie kinderen.
Een week of drie geleden zat ik met mijn vrouw, Nathalie, naar De Wereld Draait Door te kijken. Naast Matthijs van Nieuwskerk zat een tafeldame die ik nog niet eerder had gezien. Ik zal mijn eerste reactie niet letterlijk herhalen, maar het was een wat seksistisch getinte uitspraak die er in het kort op neer kwam dat ik deze tafeldame buitengewoon aantrekkelijk vond. Mijn vrouw kon zich daar wel wat bij voorstellen.
Na tien minuten uitzending zei ik tegen mijn vrouw: ‘Weet je, zij zou een perfecte Roos zijn voor in de film.’ Letterlijk. Mijn vrouw kon zich daar wederom wel wat bij voorstellen. En zij kan het weten, ze kent Roos als geen ander.
Een dag later. Eyeworks aan de lijn. De rol van Roos zal gespeeld worden door Anna Drijver, actrice en tafeldame van De Wereld Draait Door.

Carice van Houten, Barry Atsma en Anna Drijver. Reinout Oerlemans als regisseur. Ik ben een tevreden mens.

De film komt 26 november in de bioscoop. De rest van de cast zal in de komende weken bekend worden gemaakt.

–> Video: De Telegraaf/Novum
–> Video: SBS Shownieuws
–> Video + verslag: RTL Boulevard
–> Video: AT5
–> Video Nu.nl

Nee, geen van de dingen die u daar aanwijst mag u meenemen: Ginnenéénenienénèè

Het is ook de taal waarbij de praktijk van alledag moeiteloos wordt vervlochten in poetische vondsten.

Zullen we gaan?: Bakke we’n aai of zèè-me weg?

Voor het treffend karakteriseren van personen kent de Tilburgse taal zijn gelijke niet:

U verkondigt grote onzin, ondanks de moeilijke woorden die u gebruikt: (vurrèkte) kwatserd   

De persoon die daar loopt snapt niet helemaal hoe het hier werkt: Wènun Harry

Wij zijn van mening dat u zich op een aantal bijzonder vreemde ideeën baseert: Unnen koekwaus bènde, dè bènde   

Als u iets beter had opgelet, dan was u dat niet overkomen: Gaoperd

Dat is nu iemand die alleen maar schreeuwen kan: wèn kwèèk!
 
Als u twijfels wilt uiten over de capaciteiten van een persoon: zède gè blènt?

Of als u iemand wilt attenderen op een persoon die er vreemd uitziet of vreemd gedrag vertoont: Sjuurt um

Maar op zijn allersterkst is het Tilburgs als het gaat om het besparen van tijd. Hier zijn de tien meest efficiente, tijdbeparende uitdrukkingen die wij, Tilburgers, in het kader van ons 200-jarig bestaan aan Nederland willen schenken.

10. Wat u daar zegt is volledig juist: dè wèl dè   
9. zulks ben ik geenszins van plan: dè denk
8. dit wordt door mij als bijzonder spijtig ervaren: dès sund   
7. ligt dat echt in de lijn der verwachtingen: zôddè?   
6. ik kan mij niet voorstellen dat dit gaat lukken: (dè) gao nie   
5. dit behoort wel degelijk tot de mogelijkheden:    dè kèn   
4. deze informatie is totaal nieuw voor mij: ôh?   
3. zou u dat eens willen herhalen?: wè?   
2. hetgeen u mij nu vertelt, verbaast mij ten zeerste: Hè?   
1. Ik zou het heel prettig vinden als u zich spoedig in mijn richting wilt begeeven: éé!

Zin van de week:

ik adviseer u deze plek te verlaten, want we hebben het nou wel gehad met dat Tilburgs en anders doe ik je wat:

Naoit er is ut, aanders za’k oe-us mee oewe kop tegen de kaaiband tetsen

Houdoe, en dè ge bedankt zèèt dè witte!

————————————————————————–
–> Nog meer Tilburgse lessen? Ga naar Ferry van der Zaande!
–> Naait oew haande in de lucht vur Tilburg City (Ferry le Zaand)
–> Doe mennen Mexicano (Ferry van der Zaande)

–> Datingsite voor Lilleke Meense
–> Roze maandag
—> Plantsoenendienst
—> Mee ons mam
—> Gastronomisch gehandicapt

Nummer 4 van de cd is de single; Sky and Sand, een soort Kalkbrenner Light, maar wel lekker zomers.

Maar waar het vooral om te doen is, is een nummer dat al een tijdje de dansvloeren onveilig maakt. Gebrünn Gebrünn. Ga naar zijn Myspacepagina en luister Gebrünn Gebrünn op standje burengerucht, sluit je ogen en waan je op een dansvloer van Mysteryland, Dance Valley (daar komt-ie deze zomer, Herr Kalkbrenner), Ibiza of Ten Days Off. Gebrünn Gebrünn is de dancetrack van de zomer van 2009.

——————————————————————————————–

—> Kalkbrenner op MySpace (Gebrunn Gebruun luisteren!)
–> Berlin Calling Ost van Paul Kalkbrenner is hier te bestellen.
–> Op de postcast van 538 Dance Dept is een heerlijke live set van de man te horen. Nr. 173.

Susan Smit legt de ze week weer een ei: haar nieuwe boek, 100 Spirituele plekken die je gezien moet hebben, komt uit. Ze leest voor, wordt geinterviewd en signeert het boek voor u op de plek waar u geweest moet zijn: Het Comedytheater in Amsterdam.

Robert Vuijsje dan. Alleen Nette Mensen is de hype van dit moment. Robert staat met twee nominaties op de gastenlijst van  de prijsuitreikingen van de Gouden Uil en de Libris.

Nico Dijkshoorn, ach wat moeten we nog over Nico Dijkshoorn zeggen wat u nog niet zou moeten weten. De man (met tegenwoordig een baard) is niet uit de media te slaan. Het grote Parool-interview van afgelopen zaterdag, De Wereld Draait Door, ruzie met de Volkskrant en Geen Stijl; never a dull moment met Nico. De drie verhalen die hij zaterdag gaat voorlezen zijn, ik beloof het u,  hilarisch.

En dan hebben we nog wat leuks. Ze won deze week de Annie MG Schmidtprijs voor het leukste cabaretlied van 2008. Dorine Wiersma. Zaterdag is ze onze special guest.

En dan nog Six Word Stories, Quizje, Open Podium De Witte Zakdoek en nog veel meer plezants.

Ik (en dat is Kluun, voor het geval dat u denkt, ‘ja, ik, ik, wie is die ik dan helemaal?’) presenteer de zooi en DJ Bart Thimbles draait de glazen van de tafels tot 3 uur ‘s nachts.

De voorverkoop is hier.