Kluun las onderstaande column vanochtend om tien voor half tien voor bij Giel op 3FM. Da’s voortaan de nieuwe tijd, tien voor half tien, iedere woensdag op 3FM.
———————————————————————————————
Deze week gaan we yerug in de tijd en wel naar het jaar 1978, toen ook
The Shirts hun hitjes hadden. Laten we de stemming van dat jaar eens proeven. Op tv keken we naar series als
Dallas,
Peppi en Kokki (dat waren twee – naar het schijnt – heterosexuele mannen die desondanks toch in matrozenpakjes rondliepen op een boot),
de man van Atlantis, naar
De man van zes miljoen, naar
De vrouw van zes miljoen (en nee, dan hebben we het niet over Marijke van Helwegen of Patty Brard), en naar
The Hulk, of zoals wij in Tilburg uitspraken, de Hulluk. De Hulluk, dat was een uit de hand gelopen kikker die zich zo kwaad kon maken tot hij het postuur van Dennis van der Geest en de gezichtsuitdrukking van een Amsterdamse taxichauffeur had.
De Hulluk
En natuurlijk – wordt het toch nog gezellig, reeds – naar Het Is Weer Zo Laat ofwel Waldolala van Wim T. Shippers, met Sjef van Oekel als Waldo van Dungen, snackbarhouder Boy Bensdorp en Ge Braadslee en daar is ze dan toch: Patty Brard, die, toen net 23 lentes jong en nog onbesneden, samen met Marga Schede en Jose Wijdbeens vrolijk rondhupste in LUV en daarmee Nederland trakteerden op de eerste (let op, hier komt een woord met drie keer woordwaarde!) softpornopolderpop.
John in zijn witte pakkie
In de bioscoop gingen we in 1978 eigenlijk alleen kijken als John Travolta er te zien was en dat treft, want er was in 1978 niemand anders in de bioscoop te zien als dan John Travolta, die zich in zijn kekke witte pakkie op de verlichte discotegels van Saturday Nightfever de lul uit zijn broek danste of in een zwart leren homojasje op auto’s en highschooltribunes in Grease hetzelfde deed ten overstaan van Olivia Newton John.
Waarmee we een bruggetje hebben gemaakt naar de muziek van 1978, want afgezien van hier en daar een verdwaalde zeikhit als The Rivers Of Babylon, Mull of Kintyre en If I Had Words (ban het zusje van Patty Brard Patricia Paay!) en briljante songteksten als he hallo, so you’re the greatest lover en van je 1-2-3 you’re gonna dance with me, 1-2-3-4-5, you’ll say I’ll be your wife (nee, deze teksten kwamen niet van Wim T Schippers) van – daar zijn ze weer – Luv met Patty Brard, was het een en al Grease wat de klok sloeg.
Maar gelukkig was daar, buiten Annie Golden van The Shirts ook nog dat ongelofelijk geile wijf, ware het niet dat ik op dertienjarige leeftijd geen idee had wat een geil wijf was: Bondie, Blondie gekleed in een gestreept mouwloos T-shirt, zwart colbert en onderbroekje. Een outfit, bedacht door Andy Warhol. En dan beweren mensen nog dat die homo was.
De eerste Nederlandse skateboarder en zijn nieuwe hobby
In 1978 kwam verder de eerste skateboard bij Lobith ons land binnen, werd onder Molukkers gijzelen een populair tijdverdrijf, ging het spookslot in de Efteling open en werd de zaktelefoon uitgevonden, al woog dat ding in die tijd nog meer dan de Hulk als ie kwaad was.
Kwam er nog iemand van belang in dat jaar op de wereld? Jawel, Pieter van de Hoogenband, Sylvie Meijs, Wende Sneijders, Garfield en de glasbak werden geboren en de eerste pogingen tot een reageerbuisbaby stamen uit dat jaar. Er wordt gefluisterd dat Nelly Furtado, ook van dat bouwjaar, daaruit ontstaan is, laten we eerlijk zijn, niet slecht voor een eerste experiment.
Minister president Dries Roelvink van Agt
Het was jammer dat de toenmalige minister president Dries van Agt zo fel gekant tegen een wet op abortus was, want wie was er namelijk zwanger in 1978? De moeder van Mohammed B. en als we die zwangerschap van rijkswege voortijdig hadden kunnen onderbreken met een abortusje om bestwil, dan had ik dat desnoods persoonlijk willen uitvoeren met de breinaalden uit de naaidoos van ons mam en de soldeerbout van ons pap.
De Kneet
Tenslotte het sportnieuws uit 1978. Gerrrie Knetemann werd wereldkampioen op de weg, PSV won de Mickey Mouse cup en dan zijn we waar we zijn moeten: terwijl even verderop op de Playa de Mayo de Dwaze Moeders protesteren tegen hun vermiste zonen, verliest het Nederlands elftal de WK-finale van Argentinie in het stadion waar in de catacomben de martelkamers van de junta gevestigd waren.
Het dak van de martelkamers van Buenos Aires
En laat daar deze week nu eens een prachtig boek over zijn verschenen: Voetbal in een vuile oorlog van Martin Rozer en Iwan van Buren. Prinses Maxima, wiens vader diende onder Nelson George Videla in de junta die de verdwijning van tienduizenden mannen en kinderen op hun geweten had, hulde voor haar, want zij nam het eerste exemplaar deze week in ontvangst, van Dwaze moeder Nora Morales de Cortinas en van de spits van het toenmalige Argentijns elftal, Alberto Lucque.
De zin van de week komt van Wim Suurbier, voormalig back van het Nederlands elftal die in het boek zegt; ‘Waar waren die vermiste mensen dan? Ik heb er tijdens het hele tournooi geen een gezien.’
–>> Bestel het boek hier
.jpg)
.jpg)
