Kon ik tot mijn dertigste de hele de Top 40, Tip 30, Europarade en de Alarmsschijven, Megahits, Steunplaten, Paradeplaten en Favorietschijven van die week uit mijn hoofd opdreunen, inclusief de namen en de rugnummers van de bandleden; tegenwoordig lijk ik op mijn vader vroeger.
.
Zo vroeg pa bij het horen van tonen van Don’t stand so close to me van The Police in de Avondspits ooit bloedserieus of dit niet ‘die nieuwe van The Jacksons’ was. ( ja, er gaan geruchten dat Michael Jackson weer bij elkaar komt).
.
Maar nu ik zelf reeds enige jaren over mijn houdbaarheidsdatum als popkenner ben, gebeurt mij hetzelfde.
.
Zo was ik een tijd geleden, toen De Weduwnaar net uit was, te gast bij TMF om bij Renate Verbaan op de bank aan te schuiven. Er zijn ergere dingen in het leven. Ik stond achter de camera’s te popelen om, nu Winston Geraniumfiets eindelijk een keer niet in de buurt was, eens lekker tegen Renate aan te kruipen, maar moest nog even op mijn beurt wachten omdat Renate twee jochies aan het afwerk… eh… interviewen was. Ik had geen idee wie het waren.
.
De jochies voldeden op de bank bij Renate aan het cliché-beeld van de (neder-)hiphopper. broeken die meer op kniebanden dan op broeken leken, petjes in de Ali B.-stand, een hoop ge-Yo!Yo! en een zeecontainer vol verbale fokking dope vet coole onzin-shit.
.
Du moment dat ze los waren van de camera, vond er voor mijn ogen een metamorfose plaats. Plots bleken het twee intelligente, welopgevoede (fuck, ik begin echt op mijn pa te lijken!) jongens te zijn die zich keurig aan Ome Kluun voorstelden als Willem de Bruin en Twan van Steenhoven van The Opposites.
.
Het kan niemand ontgaan zijn dat Willem en Twan een nieuwe single uit hebben. Nou word ik er ook wel eens van beticht dat ik met de seksscenes in De Weduwnaar de grenzen van de goede smaak ver overschreden heb, maar vergeleken bij The Opposites ben ik nog braver dan mijn vader vroeger.
.
Teksten als ‘ Ik ben de baas en ik vind je aardig om die kop van je tussen mijn benen’ en ‘Ik ben dom, lomp en famous, bitches zitten aan mijn penis’ (wat dan wel weer een keurig rijmwoord is), durf ik alleen live op radio uit te spreken omdat het nummer druipt van de zelfspot en omdat het Wansmaak Woensdag is.
.
Maar die sample waar het nummer om draait, die moet wel door een van hun papa’s zijn uitgezocht – het is namelijk één van de allerlekkerste deuntjes uit de jaren zestig. Liar Liar van The Castaways. En waar kennen we dat dan weer van: juist, ja, van de leukste film van de jaren tachtig, Goooooooooood Morning Vietnam, met Robin Williams als Adrian Cronauer, de legendarische DJ die een kruising was van Paul de Leeuw, Giel Beelen en een luchtalarm.
.
Jongens, bedankt. Door die sample zit dat nummer van jullie de godganse dag in mijn hoofd. Ik moet oppassen dat ik niet in een onbewaakt ogenblik, terwijl er een camera loopt of microfoon openstaat, ineens ‘Ik ben dom, lomp en famous’ ga zitten zingen.
.
Hoewel dat in de ogen van sommige mensen waarschijnlijk niet eens ver benevens de waarheid zou zijn.
———————————————————-.

O, en tenslotte hier: Slaap en Fok jou van the Opposites. Dat u niet denkt dat Dom, lomp en famous te serieus moet worden genomen. Ze deugen, echt, die Willem en Twan.
———————————————
Kluun las deze column vanochtend voor bij Giel op 3FM. Iedere woensdag, rond kwart voor acht.