Laat me u deelgenoot maken van de mooiste tekst die Kluun afgelopen weekend in een club op een T-shirt van een Engels uitziende jongeman zag staan: Don’t feed the models.
28 September 2007 - 10:30
Here we go-ho…
28 September 2007 - 09:32
Vandaag weer een nieuw en een oud Springsteentje. Rocking all over the world.
Yeah yeah yeah…
27 September 2007 - 10:57
De nieuwe Bruce komt 1 oktober uit. Da’s volgende week. Tot die tijd iedere dag een aardig Springsteentje van YouTube, om de tijd te doden. Hier wat leuks*. Het eerste officiële live-album van REM komt binnenkort ook uit.
Zoekend op YouTube of er al songs van het nieuwe Springsteen-album te horen en zien waren, kwam ik ook deze tegen. Kippenvelbezorgend. Oogvervochtigend. Are we havin’ fun? Dacht het wel.
* (Met dank aan Jolanda).
->>> Zie ook: http://www.kluun.nl/artikel.php?i=177
Perspresentatie Pink Ribbon
27 September 2007 - 10:55
.jpg)
Dit keer geen Kluun die Quinty interviewt, maar andersom. Hier een video van het interview, hier eentje van de onthulling van de cover, waar Kluun samen met Ellen ten Damme een ruk aan een of ander doek moest geven, zoals dat schijnt te gaan met dit soort presentaties.
Kluun en Orland… eh… Quinty Trustfull
27 September 2007 - 09:47
In de nieuwe Pink Ribbon (u weet wel, dat magazine waarvan de gehele (!!!) opbrengst gaat naar Stichting Pink Ribbon (u weet wel, die stichting die zich inzet voor de bewustwording van de risico’s van en op borstkanker)) dit jaar een interview van Kluun met Quinty Trustfull. Hieronder een fragment.
10.30u. Nahijgend van mijn dagelijkse rondje hardlopen in het Vondelpark klik ik mijn Outlook-agenda op mijn pc open. Er staat me iets bij van een interview, om elf uur. Inderdaad. Quinty Trustfull, interview voor Pink Ribbon. Trustfull. Bekende naam. Misschien familie van Orlando Trustfull, de sierlijke middenvelder van Feyenoord en het Nederlands elftal in de jaren negentig. Nu ja, we merken het vanzelf. Eerst maar eens douchen.
10.45u. Ik kleed me aan. Oproep gemist, zie ik op mijn mobieltje. Miranda van Nightwriters Agency op de voice mail. Of ik al weet wat ik Quinty allemaal ga vragen voor het Pink Ribbon-interview. Huh? Wat ík Quinty ga vr-…? Koud onder de douche vandaan begin ik van de weeromstuit weer te zweten als een marathonloper. Quinty Trustfull komt mij niet interviewen. Ik moet Quinty Trustfull interviewen. Maar ik ken Quinty Trustfull helemaal niet! Help! Alarm! Google!
10.51u. Spoedcursus Quinty Trustfull op Google. 37.100 hits. Ik kom terecht op sites als vipspotting.nl, nederlandsesterren.nl, mokkels.nl en tvbabes.com en battelofthebabes.nl, sbs.nl en veronica.nl. Quinty Trustfull blijkt al veertien jaar tv-programma’s te presenteren. En ik lees dat mijn gaste van zo meteen – fuck, nog maar vijf minuten! – tot in de finale van Dancing on Ice is doorgedrongen, op de voet gevolgd door een paar miljoen kijkers. Het begint tot me door te dringen dat heel Nederland Quinty Trustfull kent. Behalve ik. Dit wordt een zware ochtend.
10.58u. De bel. Shit, ze is nog op tijd ook. Hebben tv-babes tegenwoordig geen sterallures meer? Die horen toch gewoon een kwartier te laat komt zonder zich te verexcuseren? Ik werp nog snel een laatste blik op http://nl.wikipedia.org/wiki/Quinty_Trustfull (‘Zij heeft programma’s gepresenteerd als de Nationale Teleloterij, Veronica’s Voetvolley, Hillywood, Baby TV en Wannahaves. Bij SBS presenteerde ze de programma’s "De 25 Grootste…" en "Thuis in Nederland". Recenter presenteerde ze afleveringen van "Eigen Huis en Tuin" en "House Vision" bij RTL4 .’) – Hoe kan ik in hemelsnaam nooit van Quinty Trustfull hebben gehoord? Heb ik de laatste vijftien jaar in een grot geleefd?
Pink Ribbon (u weet wel, dat magazine waarvan de gehele (!!!) opbrengst gaat naar Stichting Pin…. nou ja, ik val in herhalingen) ligt nu overal in de winkel en is hier te bestellen via internet.
Kluun op bezoek bij Ferry en Eefje.
27 September 2007 - 09:10
Kluun was op de koffie bij Eefje Wentelteefje en Ferry van der Zaande in het programma Walhalla van Omroep Brabant. Het werd een hoogstaand interview.
Italie
26 September 2007 - 10:33
Begin november komt KEVBDD uit in Italië. Het belooft veel. een voor buitenlandse begrippen grote eerste druk (25.000), 400 exemplaren naar VIPS als soapies, voetballers, DJ’s en dat soort types, samenwerking met de Italiaanse kankerbestrijding én een heuse trailker op internet.
Wil je ze beter???
26 September 2007 - 09:47
Ieder jaar als de herfst hier weer met bakken uit de hemel valt, emigreert uw verslaggever voor een weekend naar Ibiza. Daar is het dan zonnig. Althans, dat heb ik me laten vertellen, want zelf heb ik daar nooit wat van gemerkt, sterker nog, na tien jaar weet ik eerlijk gezegd niet eens zeker of er überhaupt wel daglicht is op dat eiland.
Iedereen die elkaar nablaat dat house dood is en Ibiza passé, kent de closing parties niet. Rond de derde week van September, als de Engelse voetbalhooligans en Nederlandse Het-Is-Hier-Fantastisch-gezinnetjes het eiland hebben verlaten en de eindfeesten beginnen, gaat Ibiza pas echt los.
Of ik daar niet veel te oud voor ben,. vragen mensen me wel eens
‘Natuurlijk!’ is mijn gebruikelijke antwoord. Sommige mensen moet je niet slimmer maken dan ze zijn, voor je het weet gaan dat soort types zelf ook poolshoogte nemen en daar wordt niemand beter van. Types die zelf voor het laatst op stap geweest in de tijd dat Sinterklaas nog geen baardgroei had, verdienen het om te vergroeien met de geraniums voor hun eigen raam. Mensen die al sinds hun 25e niet meer op Lowlands komen omdat de wc’s er zo stinken, mensen die liever thuis naar Pinkpop kijken omdat je het dan toch veel beter ziet, mensen die niet gaan stappen omdat het altijd zo’n gedoe is om de auto te parkeren ’s nachts in de binnenstad, mensen die van mening zijn dat het ’s nachts op het Leidseplein, het Stratumseind, de Grote Markt, de Korenmarkt, de Korte Heuvel, het Vrijthof of het de Neude altijd zo’n gebral en gelal is, dat soort mensen zijn dood op hun 30e om vervolgens te wachten tot hun 70e voor ze begraven mogen worden.
.
Maar waar hadden we het over? O ja, Ibiza en de mateloosheid van het nachtleven aldaar is groots en meeslepend.
Tja, het kost wat, inderdaad. Bij het betalen van de entree en het afrekenen van een rondje drank en vraag ik me altijd af of men of misschien dacht dat ik de hele zaak wilde overnemen.
En tja, er wordt aardig wat aan chemicaliën genuttigd, er zijn mensen bij wie je, mochten ze te overlijden komen, beter de chemokar kunt bellen dan een begrafenisondernemer, of op zijn minst de voltallige rouwstoet in de overlijdensadvertentie aan moet raden hermetisch gesloten witte pakken aan te trekken bij de ter aardebestelling.
Maar laten we niet hypocrieter zijn dan de politici in Brussel: als we iedere Europeaan die in de laatste zestig jaar geboren is en die nog nooit een joint, pil of ander euforisch middel tot zich heeft genomen, zouden deporteren, is Europa in één klap zo leeg dat Geert Wilders, Jean Marie Le Pen en Philip de Winter er natte dromen van zouden krijgen.
Besluiten we deze lezing met de lekkerste remix van dit moment: u, als rechtgeaard 3FM Serious Music-liefhebber, bent natuurlijk, net als ik, ook helemaal gek van Snow Patrol. Welnu, na de brute remix van Chasing Cars die vorig jaar het clubcircuit beheerste, is er nu de – let op, noteer – Tobadisco remix van Open Your Eyes. Het is er weer eentje in de categorie waarvan de oude Frits Spits zou zeggen: Wil je ze beter? Ik HEB ze niet beter!!!
(deze column las Kluun vanochtend voor op 3FM.)
Lekkerrr
25 September 2007 - 14:36
Kluun rust nog even een dagje uit. Morgen weer een nieuwe Kluunkolumn op 3FM (tien voor acht). Nu alvast dit lekkers, voor u via zSHARE geïmporteerd van de dansvloeren van Amnesia en Space…
Kluun is op veldtocht
24 September 2007 - 10:05
In het kader van de Gouwe Ibiza Ouwetjes vandaag een fragment uit De Weduwnaar (die trouwens – Ja, Kluun, we weten het – genomineerd is voor de NS Publieksprijs, stemmen kan tot 11 oktober).
Ramon loopt nonchalant langs de douaniers, door de schuifdeuren, de veilige aankomsthal in. Ik loop er zwetend achteraan.
‘Zie je wel dat het hier geen enkel probleem is,’zegt hij met een grijns.
‘Sshhhttt!’ sis ik.
Hij lacht en knijpt me in mijn wang. ‘Welcome to Ibiza, Stijntje!’
Giechelend voegen de Dolly’s zich bij ons, met beauty-cases ter grootte van koelboxen.
‘Oehhh, en ik heb nog wel mijn hele kut vol met coke en pillen,’ kirt Natasja. Ze staat er zo bij te springen dat ik vrees dat de hele lading er uit gaat kletteren. Zou ze die al vanaf Amsterdam…? Hoe heeft ze die pillen er in godsnaam in zitten frutten?
Onder de passagiers zie ik meer opgeluchte blikken. Als ze ons vliegtuig op zijn kop hadden gehouden, zou Ibiza onder een pak sneeuw bedolven zijn geweest waar ze in Alaska een puntje aan kunnen zuigen.
Lang leve Schengen.
Ik sta met open mond te kijken als we onze huurmiddenklasser voor de poort van ons tijdelijk stulpje in Ibiza parkeren. De plek is nog fraaier dan de plaatjes op internet, dat ziet een blinde met één oog. Het huis waarin we deze week gelegerd zijn is wit, groot, met bergen als decor op de achtergrond, een zwembad op de voorgrond en in de verte een blauwe zee waar een mens spontaan dolfijn van zou worden.
Ramon, die voor de zoveelste keer op Ibiza is, heeft alles geregeld. Hij scoort punten vandaag. Ooh-end en aah-end lopen de Dolly’s rond. De teakhouten deck chairs staan keurig in het gelid opgesteld naast het zwembad, er staat een roestvrijstalen geval dat doet denken aan een ruimteschip, maar dat bij nadere inspectie een supersonisch barbecue-apparaat blijkt te zijn. De SMEG-koelkast is door de verhuurder als service van de zaak reeds tot de nok toe gevuld met flessen Cava en San Miquel. En dan te bedenken dat hier de komende dagen een kudde topless Dolly’s zal rondhupsen. Het voelt alsof ik in een roman van Ronald Giphart zit.
Ook van binnen is het huis gigantisch. Een negen op de schaal van Melrose Place. Er komt geen einde aan het aantal slaapkamers. Ik zoek er eentje uit op de tweede verdieping, ik verwacht dat het daar het rustigst zal zijn, en pak mijn koffer uit.
We blijven hier een week, maar met het aantal overhemden en t-shirts dat ik in mijn koffer heb gemikt lijkt het meer op een emigratie. Ik ben als de dood om over- of underdressed te zijn. Volgens Ramon is dat risico niet groot, aan dresscodes doet men in Ibiza niet, zegt hij. Hij loopt rond met een air van een surfleraar. Elke vraag over openingstijden van clubs, wanneer we waar heen moeten, de juiste stranden en strandtenten, alles heeft-ie paraat. Het zou me niets verbazen als hij zo het weer voor de komende week nog gaat voorspellen ook.
Er stijgt gejoel op vanaf het terras bij het zwembad. Ik kijk uit het raam en zie dat de eerste Dolly zich van haar vacht heeft ontdaan en in een miniscuul stringetje het zwembad is ingedoken. Ramon, met zijn irritante wasbordbuikje, pakt de tweede (‘Nee, nee, niet doen!’) bij haar middel en springt samen met haar schreeuwend Dolly I achterna. Bij het terras, dat enkele treden hoger ligt, zie ik Natasja voorovergebogen bij de cd-speler staan. Ook zij heeft haar indrukwekkende borsten uitgepakt en steekt een cd-tje in het apparaat. Ik hoor een vrolijk synthesizerdeuntje en een stem die een regel zingt die ik geloof ik van Toto ken. De twee Dolly’s zingen zwemmend het refrein mee alsof het ons volkslied betreft. If ai hed unothur tsjens tonaajt, klinkt het uit volle borsten. Als de drumcomputer zich even later meldt en overgaat in een zware beat, zet Natas het ding op standje burengerucht en begint te springen. Haar borsten vliegen in het rond. Het is goed dat ik een kamer op de tweede verdieping heb gekozen, anders had ik ze nog in mijn gezicht gekregen. Grijnzend hijs ik me snel in mijn zwembroek, doe uit concurrentieoogpunt met Ramon een wijdvallend overhemd met korte mouwen aan en loop de trappen af. De derde Dolly draagt juist vanuit de keuken een bord waarop stukken manchego en jamon liggen, naar buiten. Ik neem er een plakje vanaf, sla haar speels op haar billetjes en druk een zoen op haar wang. Ze hapt naar me, haar tong buitenboord en zegt met een speelse knipoog dat dit wel eens een hele leuke week kan gaan worden.
Archief
Zoeken
