Hier meer info.

Er stond een man op een foto in Het Parool. Het was de vader van een kindje bij Eva op school. ‘Kijk, Eva,’ zei ik, een homp brood met pindakaas naar binnenwerkend (in Huize Kluun is praten met volle mond ‘s ochtends, gezien de significante tijdsbeparingen die het oplevert, geloorloofd) ‘deze meneer ken jij ook.’ ‘D

Hij is ingeleverd. 57.434 woorden, waaronder de bovenstaande 11. Vandaag over 40 dagen, op 9 mei om precies te zijn, ligt-ie in de winkel. 

Mailinglistleden horen binnenkort hoe ze een gesigneerd exemplaar van de opvolger van KEVBDD kunnen bemachtigen.

Half Nederland valt deze dagen over Lange Frans. Dat komt niet omdat hij zulke grote voeten heeft, maar omdat hij woedend werd toen er iemand tijdens een optreden een ijsklont naar zijn hoofd gooide. Lange Frans gaf de man die hij ervan verdacht een peer voor zijn kanis.

Columnisten vinden Lange Frans nu hypocriet omdat hij in zijn liedjes over geweldloosheid zingt. De organisatie van Bevrijdingspop in Haarlem wil Frans niet meer hebben, want zijn gedrag ‘past een ambassadeur van de vrijheid niet’, aldus de organisatie.

Op het filmpje van Geen Stijl is niet goed te zien wat er exact gebeurde. Kluun was niet bij het optreden. U? Ik weet dus ook niet of er al meer uit het publiek was gegooid. U wel? Of hoe groot die ijsklont was. U misschien? Of hij hard aankwam. Een ijsklont is volgens mij net zo hard als een steen.

Wat ik wel weet is dat lange Frans direct na zijn woedeuitbarsting zijn excuses aanbood. En de dag erna weer. Hij zei dat het hem speet, en dat het nooit had mogen gebeuren.

Kluun schrijft in zijn columns en boeken over liefde. En toch snauw ik mijn vrouw wel eens af. Zeg ik tegen mijn kinderen wel eens dat ze, als ze NU!!! niet ophouden met zaniken, dat er dan wat zwaait. Scheld ik wel eens tegen een automobilist die me bijna van mijn sokken rijdt. Heb ik gisteren nog iemand die me een hele zure mail stuurde vervloekt. Dat past niet voor iemand die zijn mond vol heeft over de liefde, maar ik ben helaas ook maar een mens.

Lange Frans ook.

Het gebeurt niet vaak dat de dochter van vrienden van ons (17) bij het zien van concerttickets op het prikbord gilletjes slaakt. ‘Do you go there?!?!’ Het gebeurt niet vaak dat de oppas (23) van die avond met jaloerse blik afscheid neemt voor die avond.

Dertien jaar geleden waren ze voor het laatst in ons land. Het is dat Kluun (41) Studio Brussel luistert (en dat zouden meer mensen moeten doen), anders had ik niet eens geweten dat ze nog bestonden. Ze bestaan nog w

De meligste logger binnen onze landsgrenzen had er weer een in de serie Geef Mij Een Paar Stenen Dan Metsel Ik Ook Een Geit. Ziehier.

Op 16 november van het vorig jaar overleed totaal onverwacht Podium-schrijver Henk van Woerden. Kluun schreef toen deze column.

Begin dit jaar kwam Henk postuum in het nieuws omdat de jury van de Libris-literatuurprijs besloten had zijn boek Ultramarijn buiten mededinging te houden. De reden: de Libris literatuurprijs mag volgens de reglementen niet worden uitgereikt aan een auteur die niet meer in leven is. No kidding. Mijn onvoorstelbaar erudiete uitgever Joost Nijsen protesteerde fel en ge

Er zijn altijd redenen te verzinnen om ergens niet aan mee te doen, want er zijn inderdaad altijd mensen of dieren die het nog slechter hebben. Tsunami – hongersnood. Zeehondenjacht  – bio-industrie.

Jerry, als jij niet mee wilt doen aan de actie van Annemarie Postma tegen de zeehondenjacht in Canada, omdat er in Nederland ook een afgrijselijke bio-industrie is, dan is dat je volste recht. Sterker, als ex-reclameman was ik ooit betrokken bij ‘Bescherm de dieren tegen de beesten’, een campagne tegen hanengevechten in Indonesië, berengevechten in India en stierenvechten in Spanje. Ook mij bekroop toen regelmatig het gevoel waar jij op doelt: wat weten wij Nederlanders toch altijd goed wat andere landen fout doen.

Maar dat jij er vervolgens voor koos om Annemarie en haar actie in een column belachelijk te maken, is schandalig. Stoer, iemand afzeiken omdat ze zich met hart en ziel inzet voor een goed doel (ik denk dat je het met me eens bent dat de jaarlijkse, grootscheepse moordpartijen in Canada niet iets waar we als mensheid trots op kunnen zijn) en daarvoor bereid is haar nek uit te steken.

In de landen om ons heen is overigens wel degelijk een totaal verbod op de import van zeehondenprodukten. Annemarie’s actie is dus niet zo naïef als jij voordoet. Daarom doe ik  wél mee. Ondanks de verschrikkelijke bio-industrie in ons land.

Ik geloof dat de wereld beter wordt door het idealisme van mensen dan door het cynisme van columnisten, Jerry.

———————————————————————— Deze column verscheen jl zaterdag in het AD.

De actie van Annemarie Postma komt ook in boekvorm uit. Hieronder de tekst van het persbericht daarover:

"Vuile handen" is een unieke verzameling schrijfsels van Nederlandse columnisten, schrijvers, cabaretiers. De bundel wil een aanklacht zijn tegen de zeehondenjacht die in eind maart weer begon, ondersteunt het wetsvoorstel dat momneteel in de maak is voor Nederlands verbod op import van zeehondenproducten. Maar het boekje is vooral ook een aanklacht tegen de onverschilligheid, de ‘schouderophaalmentaliteit’, de laffe ironie en het cynisme dat veel mensen en vooral veel opiniemakers zo liefs is. 

Opbrengsten gaan naar Bont voor Dieren en het IFAW. 

Bijdragen van:Jan Siebelink, Claudia de Breij, Ronald Jan Heijn, Samira Abbos, Karin Giphart, Nilgun Yerli, Kluun, Hugo Borst, Jan Bonjer, Roxane Catz, Annemarie Postma, Inez van Oord, Francois de Waal, Susan Smit, Wilbert Gieske, Annemieke Schrijver, Vincent Beilo, Huub Stapel, Bert van der Veer, Frits Barend, e.a.

De column hieronder was Kluuns dertigste en laatste voor het AD. Voor u maakt dat geen bal uit, mijn diep- en onzinnige geneuzel blijft dagelijks op deze site te lezen en, mocht u er behoefte aanhebben, iedere maand in RED magazine.

Beste Jerry,

Er zijn altijd redenen te verzinnen om ergens niet aan mee te doen, want er zijn inderdaad altijd mensen of dieren die het nog slechter hebben. Tsunami