Binnenlands nieuws
28 February 2005 - 08:59
Amsterdam, 28 feb. Na weken van langdurige, felle gevechten en intensieve onderhandelingen lijkt Roos van de K. (1) besloten te hebben de strijd om het Waterbed van haar ouders voorlopig op te geven. Sinds drie dagen is het ‘s nachts rustig in Huize Kluun.
De geurillastrijdster liet deze morgen via haar advocaat weten dat het vooralsnog om een tijdelijk staakt het vuren gaat. ‘Ik geef de strijd niet op, ik heb net zoveel recht op een plek in het warme waterbed als mijn ouders.’ De vraag van de verslaggever wat er mis was met haar eigen bedje werd door de advocaat van Roos van de K. weggewuifd als zijnde niet relevant.
In een persverklaring zei vader K. dat hij verheugd was dat zijn dochter tot inkeer lijkt te zijn gekomen. ‘Ouders hebben recht op een leven met voldoende slaap en seks. De overeenkomst met onze dochter, die accoord is gegaan met het compromis om haar nachten weer in haar eigen bed door te brengen in ruil voor 90 cc melk, op een door haar te kiezen tijdstip tussen 1 en 5 uur ‘s nachts, zijn voor alle partijen het beste.’
Moeder N. zei ook gelukkig te zijn met het feit dat de rust lijkt te zijn wedergekeerd en dat de diplomatieke gesprekken nut hebben gehad. ‘Mijn man was op het punt gekomen dat de strijd met de infiltrante tot gewelddadigheden had kunnen leiden,’ gaf ze toe, ‘Het moet een buitengewoon traumatische ervaring voor hem zijn geweest om ‘s nachts zijn plaats in ons bed aan zijn dochter te moeten afstaan en zich terug te trekken naar een bed in de logeerkamer.’
Vader K. en dochter Roos van de K. zijn intussen weer on speaking terms met elkaar. Alvorens tot ondertekening van het vredesverdrag over te gaan eist de advocaat van Roos een diepgaand psychologisch onderzoek naar de gevolgen op lange termijn van de uitspraak ‘En NU ga je godverdomme slapen, KUTKIND,’ die vader K. volgens doorgaand goed ingelichte bronnen zijn cli
Respect to the DJ
25 February 2005 - 09:58
Iets in me zei dat het gisteren leuker zou worden bij de Chemical Brothers in de
Heineken Music Hall dan voor de tv bij Auxerre-Ajax (waarmee eens te meer bewezen zij dat je altijd je gevoel moet volgen.) Stond Paradiso vorige week met geloten ogen te genieten van Saybia, de Heineken Music Hall had de ogen wijd opengesperd voor het concert van de Chemical Brothers en dat kwam niet door de lichtshow van de voorprogramma-act.
Volgens goed Kluungebruik verwacht u nu een verslag vol superlatieven en orgasmische genietmomenten. Nope. Het was een 7. Vooruit, 7+. Aan de muziek lag het niet. Ze kwamen allemaal voorbij. Hey Boy Hey Girl, Block Rockin Beats, Star Guitar en (Push The Button!) Galvanize. Het licht was indrukwekkend, de Brothers werkten zich het apelazarus (of deden succesvol alsof – met live house-acts weet je nooit of de muziek niet gewoon door zou gaan als die mannen achter de panelen vandaan zouden gaan om een kop koffie te lurken in de kleedkamer) en de beelden en het licht waren fucking impressive. Maar.
Het was loshangend house. De Chemical Brothers maken retegoeie liedjeshouse, maar zijn geen house-dj’s, geen Laurent Garnier, Roger Sanchez, Tiesto, Fat Boy Slim of Paul Oakenfold - mannen die het vermogen hebben om een zaal collectief klaar te laten komen wanneer en hoe vaak zij dat willen.
Co Adriaanse had gelijk. Niet ieder paard is een goeie ruiter.
Het nieuwerwetsche feesten
25 February 2005 - 09:30
Ik schreef u al eens over de hipste man van Nederland, feestorganisator Marcel Pantera. Kluun ging met Mars naar Nederland-Portugal op het EK, afgelopen zomer. Waarom ik u nu weer lastig val met deze non-informatie is omdat ik hem gisteren tegenkwam toen ik na de Chemical Brothers nog een doorzakkertje ging halen in De Pilsvogel (mooie avonden moet je hun gang laten gaan). Mars kwam net aanbulderen op zijn nieuwe brommert. ‘Motor,’ corrigeerde Mars me, nadat hij het ding af had gezet, hetgeen door de buurtbewoners van de Pijp en de omliggende stadsdelen buitengewoon geapprecieerd werd want brommert had in twee minuten meer geluidsoverlast gegeven dan de hele aanleg van de Noord Zuid lijn tot dusver.
Mars had flyers bij. Maison Royale, Ville de Plaisir stond er op de voorkant. Met twee vrouwenbenen waar geen end aankwam. Het nieuwerwetsche feesten, stond eronder. Huh? Wa’s da nou wir, Klunemans? Wel, ik snapte er eerst ook geen fuck van, maar Mars, nooit te beroerd om mij, onhippe ziel, van alles uit te leggen waarmee ik u dan weer kan laten geloven dat die Kluun altijd weet waar het leuk is qua hippe feesten en partijen: Maison Royale wordt h
23 February 2005 - 09:02
Het vroor vannacht zowaar. Als Kluun opperhoofd van de rayonhoofden was riep hij ze, nu het nog kan, als de wiedeweerga bij elkaar. De hele winter verdomme nog niet met goed fatsoen samen kunnen zitten zuipen.
De Negativo
22 February 2005 - 09:42
Saybia in Paradiso was genieten, schreef Kluun vorige week. Roy & The Rodgers en Lesley van de Aa een paar weken daarvoor ook. En Johan (de band), vorig najaar in Winston,
Happinez
21 February 2005 - 16:40
In de volgende Happinez een interview met Kluun. Blijf rustig binnen, het is kutweer buiten en het blad komt pas half april uit. Happinez is drie jaar geleden door uitgever en hoofdredacteur Inez van Oord opgezet, in eigen beheer, en is nu een enorm succes. Ik ken Inez van Oord niet, maar Kluun heeft vet respect voor haar. Esoterische zweefmolenpraat als religie en spiritualiteit, verpakt in een glossy met prachtige fotografie en inspirerende verhalen, alles zicht- en voelbaar met hart en ziel gemaakt, en daar nog geld mee verdienen ook, Kluun vindt het een wereldprestatie.
Neem het nummer dat nu in de winkels ligt. Daarin een interview met Zenleraar en monnik – wie kent ‘m niet – Williges J
Weerbericht
21 February 2005 - 08:54
Het snegelt vanochtend in Amsterdam.
‘We are real’
18 February 2005 - 15:23
Kluun zal de laatste zijn die iets tegen een met een vette marketingsaus overgoten artiest, film of schrijvert heeft, maar wat is het verfrissend om te zien dat een band als Saybia zo succesvol is. Melodieuze Liedjes die meer aan de ouwe Moody Blues doet denken dan aan iets moderwetsch en een zanger die een kruising is tussen een Rien Poortvliet-kabouter en David Crosby (of Nash, Stills of Young -ik kan ze nooit uit elkaar houden, die dikke met dat vette haar) .
Maar wat was het mooi gisteren. Paradiso danste niet, rockte niet, nee, Paradiso deinde gelukzalig, veelal met gesloten ogen, en beleefde meervoudige collectieve orgasmes als de vocale uithalen van zanger S
iTunes
18 February 2005 - 09:17
Kluun heeft iTunes ontdekt. Ik werd gallisch van dat gekut met Kazaa. Gedownloade liedjes die na dertig seconden blijken uit te monden in een oorvernaggelend geruis. Mijn computermannetje die elke keer fijntjes verkondigt dat het geen-wonder-was-dat-het-ding-telkens-vastloopt dat-komt-omdat-je-er-Kazaa-op-hebt-staan (en-wist-je-trouwens-dat-dat-illegaal-is?) (Ja, zeiksnor). En de frustratie om blij gemaakt te worden met een dooie download: na maandenlang proberen eindelijk een andere mafkees gevonden die die ene live-versie van Twist & Shout (Amnesty International Human Rights Now!-tour, River Plate Stadium, Buenos Aires, 1988, Bruce Springsteen and The E-Streetband & Sting & Peter Gabriel & Youssou n’Dour & Tracey Chapman) in zijn bezit had, meldt Kazaa poeslief dat er ‘More Sources Required’ zijn. Ja, kuttekoppen, denk je dat ze @#*! voor het oprapen liggen, dit soort pathetische Springsteen-freaks?
Maar op de achtste dag schiep God iTunes. Gisteren geen reet geschreven. Maar w