Ik was erbij, deze week in Estadio Jos
29 June 2004 - 09:45
Aan: Juut@hemel.com
27 June 2004 - 09:31
Hoi Juut,
Ja, deze brief heeft niet zo heel veel zin, want alles wat ik erin schrijf over hoe het met ons gaat, hoe we ons voelen, wat we allemaal doen weet jij al. (Hoe werkt dat eigenlijk daaro? ‘Zie’ je dat? Of is het meer iets als voelen?) Oud nieuws dus eigenlijk voor jou, maar ik dacht, ach, laten we het eens samenvatten voor je. Zie het maar als een soort management summary. At Your Service.
Boeddhisten zeggen: ‘Wij mensen vieren de geboorte en rouwen om de dood. En misschien zouden…
we dat wel andersom moeten doen.’ Tja. Zit wat in, maar ‘t is toch makkelijker gezegd dan gedaan, hebben wij allemaal ervaren. Jouw dood deed pijn, en al was het een Happy End, al leeft je liefde, je humor en je vriendschap voort in onze herinneringen, al inspireer je ons nog iedere dag met jouw levensinstelling; we missen je gewoon, godverdomme (dat laatste is niet persoonlijk, zeg ‘m dat maar, ik liet me even gaan, zo zijn wij mensen nou eenmaal, maar dat weten jullie wel.)
Maar goed, terug naar het onderwerp. Het gaat goed met ons, Juut. We hebben niet stilgezeten. Er zijn liefdes ontsprongen. Liefdes hervonden. Er zijn er die zijn gaan samenwonen, er zijn er die gaan trouwen. Er zijn weer een stuk of wat kinderen geboren hier en daar. Onze onderlinge vriendschappen zijn nog alive and kicking, soms gesterkt door onderlinge stormen. Er is verhuisd naar mooiere, grotere of landelijke huizen. En veel mensen die jij liefhad hebben je raad opgevolgd (ik zei toch dat je ons inspireert; we luisteren echt wel, hoor!), hun hart gevolgd en hun baan opgezegd, een eigen bedrijf begonnen, hun bedrijf verkocht, full time gaan genieten van het moederschap, een wereldreis gemaakt of gaan dat doen, enz. O ja, en – we weten dat je dat belangrijk vindt -: feesten doen we ook nog steeds hoor, op de Parade, op housefeestjes, op Koniginnennacht- en dag, op Jazzfestival Breda, we willen maar niet volwassen worden, goed, h
‘Scheidslijn tussen kitsch en kunst’ (Ned. Literair Produktie- en VertalingenFonds)
25 June 2004 - 09:03
‘De debuutroman van Raymond van de Klundert (Kluun, 1964) zet de lezer aan het denken over de grenzen van het betamelijke en de scheidslijn tussen kitsch en kunst, en geeft het aloude egodocument een nieuw elan. Komt Een Vrouw Bij De Dokter is het onmiskenbaar autobiografische, rauw realistische relaas van een man…
die zijn vrouw, tevens moeder van zijn kind, verliest aan borstkanker. Vanaf bladzijde
Annie MG Schmidt
7 June 2004 - 09:29
Afgelopen zaterdag was ik bij het Oud Hollandsch Acid Feest in
Paradiso. Veel grijnzende, grijzende reclamemannen die me wodka’s
aanboden en me op de schouders sloegen vanwege mijn derde druk en de
verfilming van mijn boek en veel jippige reclame-, horeca- en
mediameisjes die me op hun eigen manier enthousiast bejegenden….
Kluun was de gevierde jongen en liet zich uitgebreid f
Archief
Zoeken
