/ Kluun goes namedropping: Pablo Picasso

30 October 2003 - 9:02

Vergeleken bij Pablo is Stijn een watje.Picasso’s vrouw, Fernande, komt d’r achter dat Pablo van vreemde bil gaat en neemt wraak. Ze vertrekt,...

/ Recensie Literair internettijdschrift Meander

27 October 2003 - 9:42

“Eigentijdse mix van Erich Segals Love Story en Jan Wolkers

/ De moeder aller recensies

22 October 2003 - 10:55

Arie Storm heeft het niet zo op Kluun. Lees zijn recensie.
Kluuniaanse aanstellerij
  
 
Het is nu alweer z’n twaalf jaar geleden dat ik me heb verdiept in de stand van zaken van het moderne kankeronderzoek. In de tussentijd is er gelukkig weinig directe aanleiding geweest om me er nog eens over te buigen. In 1991 was die er wel: toen kwam Het zwaard van de krab uit, een novelle cq roman van Margret Jansen en Henk Pröpper, waarin wordt beschreven hoe een jonge man er getuige van is dat zijn vriendin het onderspit delft tegen deze afschuwelijke ziekte. Jaap Goedebuure schreef indertijd in HP/De Tijd: ‘Het zwaard van de krab is niet alleen een vitaal strijdschrift, het is ook een zeer sensibele roman waarin de erotische lust met de dood voor ogen gevierd blijft worden.’
Kluun, de auteur van de zojuist verschenen roman Komt Een Vrouw Bij De Dokter, drukt me weer met de neus op de feiten. Hij doet dat in zowel rauwer als oubolliger proza dan Jansen en Pröpper indertijd schreven. Alles komt voorbij: de onhandig diagnostiserende artsen, de chemotherapiën, de morfine als pijnstiller in de laatste dagen, de kaalhoofdigheid, het amputeren van een borst, het onvermijdelijke einde, de euthanasie en het afscheid.
Rauw is Kluun doordat hij onomwonden de dingen bij de naam noemt en niets voor ons lijkt achter te houden. Oubollig is hij omdat hij niet zo goed kan schrijven en zijn roman nergens literaire schwung krijgt. Kluun schrijft in dat kindertoontje dat typerend is voor de auteurs die verbonden zijn aan uitgeverij Podium. In de boeken van die uitgeverij fleuren mensen op of horen ze zichzelf iets vragen; ze vragen dit dan aarzelend, ze zuchten diep voordat ze zich aan een naar karwei zetten; ze vatten met een kracthig uitgesproken ‘godverdomme’ een situatie kernachtig samen; en tot slot vliegen de flauwe grappen je met tientallen om de oren. Het is de machteloze literaire taal van een twaalfjarige – de Giphartschool, zeg maar.
Dit oubollige proza, waar Kluun zeer bedreven in blijkt te zijn, wordt nóg minder te genieten, omdat er ook nog eens van de nodige aanstellerij sprake is. Daarmee bedoel ik niet te zeggen dat iemand niet mag klagen als er een geliefde van hem of haar sterft. De aanstellerij uit zich bij Kluun in zoiets imbeciels als het gegeven dat hij gebruik maakt van zogenaamde wramples, een door hemzelf bedachte term (prompt trots ‘Kluuniaans’ genoemd), waarmee niet meer wordt gezegd dan dat Kluun verdomd vaak tekstfragmenten uit popliedjes –met bronvermelding – citeert.
Een vervelend idee: je krijgt van de dokter te horen dat je binnen afzienbare tijd doodgaat en je weet dat je die laatste maanden van je leven moet delen met iemand wiens referentiekader niet verder gaat dan tekstfragmenten uit liedjes van De Dijk: ‘Dan wil ik dansen, dansen, dansen/dansen op de vulkaan’. Oprotten, zou ík zeggen, maar dat zegt Carmen niet tegen haar Stijn.
Want zo heten de hoofdpersonen in dit autobiografische boek: Carmen en Stijn. Kluun is de schrijver ervan, maar uit de reclamecampagne die het boek begeleidt (te weten een nieuwsbrief van Kluun zelf op internet) moeten we opmaken dat Kluun eigenlijk Stijn is en dat Carmen echt dood is (‘een gevoelig onderwerp’) en dat Kluun is achtergebleven met hun schattige kleine dochtertje dat, hoewel het nog niet eens kan lezen, op het internet al een van de vroegste reacties op haar vaders werk geeft: ‘Ik weet zeker dat het een mooi boek wordt. Mijn papa is schrijver.’ Aldus Eva van de Klundert, kleuter en dochter van Kluun. U ziet nu ook waar zijn schrijversnaam vandaan komt, maar dit terzijde. Vierjarige (?) Eva heeft er (nog) niet zoveel verstand van: het grote probleem is juist dat Kluun géén schrijver is.
Wat Kluun wel is weet ik niet. Hij heeft, getuige zijn nieuwsbrief, ‘talloze bevriende professionals uit de wereld van de marketing, reclame en muziek’ – beter een bevriende professional dan een goed buur, zeg ik altijd maar. De Stijn uit het boek is in ieder geval een enorme eikel, die zijn ordinaire overspel (o ja, dat vergat ik nog te zeggen, Stijn houdt wel van de vrouwtjes) presenteert als een aandoening waar de kanker die in het lichaam van zijn vrouw voortraast bleekjes bij afsteekt. In de wereld van Stijn zit het zo: Carmen lijdt aan kanker en Stijn aan monofobie. Dat laatste woord is weer ‘Kluuniaans’, zoals Kluun zelf trots uitlegt (de man is een genie), en betekent: ‘Ziekelijke angst voor een monogaam leven, met als gevolg een dwangmatige behoefte tot vreemdgaan.’ Je zult er maar mee behept zijn.
Oktober is wereldwijd borstkankermaand, schrijft Kluun in zijn nieuwsbrief. Op de zestiende, de dag dat de presentatie van zijn boek plaatsvindt, dat was dus gisteren, wordt er niets weggegeven. Kluun: ‘Sterker nog: we willen dat mensen boeken kopen. Van alle boeken die op de zestiende gekocht worden, stort ik mijn volledige royalty-inkomsten in een bus van de Nederlandse Kankerbestrijding/KWF. Joost Nijsen, uitgever van Podium, doet hetzelfde met zijn brutomarge.’
Verstandiger is om het boek gewoon helemáál niet te kopen en het volledige bedrag dat je op die manier overhoudt meteen in zo’n bus te stoppen.
Dat ga ik doen.
En van die Kluun wil ik nu verder niks meer horen. En ook niet van die enge mensen die hij op internet citeert. Laura Susijn (agente buitenland voor uitgeverij Podium): ‘For a few hours I wanted to be that woman with breastcancer. Cried a whole day.’
Is dit humor, of zo?
 
ARIE STORM
 

/ Boek Kluun!

19 October 2003 - 9:13

Kluun leest voor, signeert, filosofeert, charmeert en schoffeert ook in den lande. Met veel brzelfspot vertelt Kluun over het hoe en waarom van...

/ recensie Het Parool: ‘Oprotten!’

17 October 2003 - 6:43

Arie Storm heeft het niet zo met Kluun. Lees Het Parool van 17 okt (PS pag 7): “Kluun schrijft in dat kindertoontje dat...

/ recensie Het Parool: 'Oprotten!'

17 October 2003 - 6:43

Arie Storm heeft het niet zo met Kluun. Lees Het Parool van 17 okt (PS pag 7): “Kluun schrijft in dat kindertoontje dat...