30 December 2003 - 09:33
‘Een relaas waaruit duidelijk wordt hoe groot de strijd is tussen zelfzorg en de zorg voor de naaste. En hoe het afscheid uiteindelijk door de ervaringen gedurende het proces een unieke vorm krijgt die voor iedereen goed is. Een aanrader voor partners en directe familie. Een boek om in
30 December 2003 - 09:05
‘Morele moed, zo betoogde zij, is een van de meest mannelijke aller deugden, en een die slechts weinige bezitten.’ (uit Chocoladehartjes Uit De Nieuwe Wereld)
22 December 2003 - 09:28
‘Nie mouwe, daor kr
13 December 2003 - 09:38
Kluun kan er niks aan doen, maar hij leest nou eenmaal graag boeken van schrijvers die strak in de zweefmolen zitten. Paulo Coelho, Richard Bach, Neale Donald Walsch: de zin van het leven, de liefde in ons, de plaats van de mens in het universum, dat soort humor. Als u pech heeft, schrijft hij er nog een keer een heel boek over ook. Dan blijft het niet bij een hoofdstuk met een beschrijving van een bezoek van Stijn aan Nora. U bent gewaarschuwd….
Eckhart Tolle schrijft ook boeken over mens, liefde, ziel, god en wat dies meer zij. Eckhart is zo’n man die vroeger op school gepest werd, het type dat van Genesis hield, zeg maar. Op een bepaald moment in zijn leven ging het zo slecht met Eckhart, dat-ie er een eind aan wilde maken. Toen zag hij, naar eigen zeggen, Het Licht. En dat licht zat in hemzelf, aldus Het Licht. Eckhart dacht: weet jewat, ik ga me gewoon nu nog niet voor m’n kop schieten, dat kan later altijd nog, en hij ging schrijven.
De Kracht van het Nu heette zijn eerste boek. Beetje moeilijk boek, abstracter dan de boeken van bovengenoemde auteurs, maar zwaar de moeite waard. Over dat een mens zich niet druk moet maken over wat er allemaal fout is gegaan in zijn verleden en wat er allemaal fout kan gaan in de toekomst, want dat tijd helemaal niet bestaat, maar een verzinsel van de mens is. Dat het altijd Nu is, en dat we in het Nu moeten leven en stoppen met zoveel te denken (dat zei mij pa vroeger al: ‘denken moete aon een p
28 November 2003 - 09:58
‘Als wij vanavond nou wat meer eten, is er gemiddeld op de wereld minder honger’
21 November 2003 - 09:08
‘Hoe kan de schepper toch zo sadistisch zijn geweest om seks en liefde aan elkaar te koppelen?’ 9uit De Ondraaglijke Lichtheid Van Het Bestaan van Milan Kundera).
3 November 2003 - 09:38
‘Willen we, als we trouw eisen, dat de ander gelukkig wordt? En als de ander in de subtiele gevangenschap van trouw niet gelukkig kan zijn, houden we dan wel van degene van wie we trouw eisen?’ (uit Gloed – 1942)
2 November 2003 - 10:04
(…) Dat boeken schrijven definitief het grote statussymbool is geworden bleek afgelopen week bij de presentatie van het boek Komt Een Vrouw Bij De Dokter. Ex-marketingman Raymond van de Klundert schreef een lekker leesboek over zijn vrouws borstkanker, haar dood en over de klotetijd die hij daardoor had.
.
O ja, en over de secretaresses, stagiaires en vriendinnen van zijn vrouw die hij inde tussentijd neukte. Er was een groots opgezette multi-mediapresentatie waar de gasten in de gelegenheid werden gesteld het enerverende leven van Van de Klundert meer te leven. Er was een website. Er was een directors cut. Er was een making of. Er waren géén gratis of gratis drank (‘weet je hoeveel boeken ik moet verkopen om één luizig uurtariefje DDB of Project X te evenaren?’), maar er was wel liefdadigheid: schrijver en uitgever beloofden de opbrengst van alle die avond verkochte boeken te schenken aan de Stichting Nederlandse Kankerbestrijding. Er was zelfs een pseudoniem: Van de Klundert schrijft onder de naam Kluun.
.
Kluuns reclamevriendjes hebben misschien grotere auto´s, geilere secretaresses of slankere speedboten, maar die avond zullen ze stinkjaloers zijn geweest. Die Kluun, het leek godverdomme wel of hij goud aan zijn pik had: borstkanker én neuken, literair reality-drama om je vingers bij af te likken, een echt boek, een echte uitgever, een liefdadigheidsdoel én een pseudoniem. Some guys have all the luck.
Column Adriaan Jaeggi in Volkskrant Magazine, 1 november 2003
30 October 2003 - 09:02
Vergeleken bij Pablo is Stijn een watje.
Picasso’s vrouw, Fernande, komt d’r achter dat Pablo van vreemde bil gaat en neemt wraak. Ze vertrekt, met een andere schilder. Pablo blijft ijzig kalm. ‘Fernande is er gisteren vandoor gegaan,’ schrijft hij aan een vriend. ‘Hoe moet het nu met de hond?’
27 October 2003 - 09:42
“Eigentijdse mix van Erich Segals Love Story en Jan Wolkers
